Interwencja kryzysowa to proces wsparcia osób, które doświadczają nagłego i intensywnego kryzysu emocjonalnego lub sytuacyjnego. Celem interwencji kryzysowej jest pomoc w stabilizacji sytuacji, zmniejszenie cierpienia oraz wsparcie w radzeniu sobie z trudnościami.
Głównym założeniem interwencji kryzysowej jest udzielenie jak najszybszego wsparcia osobie znajdującej się w nagłej, trudnej sytuacji. Jej celem jest przede wszystkim pomoc w zapewnieniu bezpieczeństwa, a także przywrócenie równowagi psychicznej. Jest to forma pomocy następująca szybko po zdarzeniu. Koncentruje się na zasobach danej osoby, które mogą być pomocne w radzeniu sobie w kryzysie. Rozwija jej poczucie sprawczości. Interwencja kryzysowa jest krótkoterminowa i skupia się na centralnym problemie.
Kierowana jest m.in. do osób, które znajdują się w sytuacji utraty bliskiej osoby, doświadczają przemocy domowej, kryzysu rodzinnego, przemocy seksualnej lub wykazują zachowania samobójcze.
Proces interwencji kryzysowej można opisać w sześciu punktach:
Interwencję kryzysową charakteryzuje interdyscyplinarność w podejściu do problemu. Interwent może współpracować ze specjalistami z różnych dziedzin, w zależności od istoty problemu. Może zatem konsultować się z prawnikiem, psychiatrą, pedagogiem czy lekarzem.
